Collegio Dante de Alighieri.

São Paulo, 3 dagen uit en thuis – Dag 2 – vervolg

Het oude huis aan de Avenida Paulista

Huis bij (wat eens) een koffie plantage (was)

Een anachronisme, moderne flats links en rechts. MASP aan de overkant. Wat groen links en rechts van het huis, waarschijnlijk overgeschoten van de vergankelijkheid en met uitzicht op de brede weg die direct naar het centrum van São Paulo voert, de Avenida Paulista.

De Avenida Paulista ooit

Er is een verhaal: De gemeente heeft dit bezit tot op de dag van vandaag niet kunnen onteigenen. Of dit is omdat de erven er zijn blijven wonen of wat dan ook, het zet mij aan het nadenken over waar we mee bezig zijn en over de waarden van het leven en wat we nalaten aan de generaties na ons.

Ik zag iemand op het terras

Soms speelt je verbeelding je parten. Soms zie je wat je wilde zien. Een nazaat van een roemrucht geslacht van koffieboeren. Het zou zo mooi zijn als dit huis gerestaureerd werd zodat het behouden blijft voor het nageslacht. Ik geloof niet dat dit gaat lukken en wat maakt het ook uit vanuit mijn perspectief dat mijn leven eindig is en het daarna allemaal onbelangrijk is. Maar dat is het niet. Er zijn zoveel redenen waarom we iets uit het verleden willen overdragen aan toekomstige generaties zodat ze trots kunnen zijn  op het land en een cultuur waar ze deel van uitmaken.

Die muur scheidt het huis van de bosschage.

Jazeker, ik zal het niet ontkennen, ik ben een emotionele (oude) man.

Bosschage aan de andere kant

Er was ook een boekhandel, niet zover daarvandaan. Toevallig want ik wist dat niet, één van de grootste in de stad en misschien wel van het land. Lieve lezers van dit blog, kun je je voorstellen wat een cadeau. Helaas kon ik slechts genieten van de omslagen van de boeken en de geur. Ik kon het niet laten om toch verschillende boeken ter hand te nemen en er in te bladeren. Boeken hebben altijd een erotisch effect op mij gehad. 

Boeken

Stel je voor, 3 verdiepingen boeken. Zoveel moois. Nu ik hier in Brazilië woon wil ik ook van boeken kunnen genieten maar ik denk dat het voor mij zal blijven bij ruiken en voelen. Tegen de tijd dat ik de taal machtig ben zal het lezen me te zwaar vallen vrees ik.

Meer boeken

Daar ook niet zo ver vandaan was een park. Ik zag er wat drugsverslaafden op een bankje. Maar waar zie je geen drugsverslaafden vandaag de dag. Ook in Teresina vind je ze in parken en in verlaten panden. Triest maar wel de realiteit.

De grote GOD Pan

Een park met de ingang aan de Avenida, niet zo groot en doorsneden door een verkeersader. Daar moet je niet zo zwaar aan tillen in een stad zo groot met evenveel inwoners als in heel Nederland.

Dwars door het park

Je kunt je toch niet voorstellen dat dit São Paulo is. Het zou zomaar ergens op de Veluwe kunnen zijn.

Aan de ene kant van het park, tegenover de Avenida ligt dit college. Een mooi oud gebouw, aansprekend qua architectuur, Aan de andere kan, aan de Avenida een standbeeld.

Standbeeld

En tenslotte om de dag af te sluiten een plaquette.

Plaquette

Die tweede dag in São Paulo is nog veel meer voorgevallen maar daar kan ik (nu) niet op ingaan. Tot ziens.

Nieuwste artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up