Over Garibaldi (deel II, het uiterste zuiden van Brazilië)

Rio Grande do Sul

Rio Grande do Sul grenst in het oosten aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan Santa Catarina, in het westen aan Argentinië en in het zuiden aan Uruguay. Rio Grande do Sul is iets groter dan Piauí en heeft in plaats van 3, meer dan 10 miljoen inwoners. Nog steeds heel veel ruimer dan Nederland. Ik denk dat ik er daar nog wel bij kan.

Twee jaar geleden ben ik er eens gaan kijken, ik ben in het begin van de zomer gegaan omdat het er dan nog lekker fris en de natuur op zijn mooist is. In juni ben ik gegaan. Toen ik aankwam op het vliegveld van Porto Alègre (de hoofdstad) wist ik niet wat ik ervan moest vinden. Het regende dat het goot, het was koud en iedereen was veel warmer gekleed dan ik. Toen ik me realiseerde dat het op het zuidelijk halfrond nu winter was haastte ik me naar de taxi’s die me naar mijn hotel konden brengen.

Historisch marktgebouw Porto Alegre. (bron Wikipedia)

Ik heb mijn tijd daar goed gebruikt en een heel stel foto’s gemaakt, ik zal er maar een paar met je delen want als herinnering zijn ze mooi om te hebben maar voor jou zien ze er niet zo aantrekkelijk uit. Daarom heb ik besloten om hier en daar een plaatje te pikken, ik was er wel maar de fotograaf was dus een ander die toevallig was uitgeslapen en de foto’s in december of januari (de zomer) heeft geschoten.

Rondvaartboot in de have Porto Alegre. (bron Wikipedia)

De volgende dag ben ik met de bus via Novo Hamburgo naar Bento Gonçalves gereisd alwaar ik een onderkomen met ontbijt had geregeld. Bento is groter dan Garibaldi en er waren een paar opties waar ik logies kon regelen. In Garibaldi was er niets te huur wat bij mijn budget paste. De busreis, een kleine 150 kilometer slokte een groot deel van de eerste dag van mijn vakantieweek op. Gelukkig was er onderweg genoeg te zien.

Historische huizen

Vale dos Vinhedos (Vallei der Wijngaarden)

Folder-Wijngebied-met-kaart is een PDF bestand dat je kunt downloaden en bekijken. Op het kaartje in de folder zie je rechtsboven (op blad 2) Bento Gonçalves en links daarvan wat routes door het gebied. Ik had een mannetje met een auto ingehuurd die me de hele dag van bezienswaardigheid naar wijnproeverijen enzovoort heeft gereden. Die avond heb ik samen met mijn chauffeur wat gegeten met een allerlaatste glaasje wijn erbij.

Boom waaronder sommige van de eerste immigranten sliepen

Gelukkig had ik een lange broek en een regenjas meegenomen. Deze boom was het eerste bezienswaardige waar mijn gids me op wees. Hij heeft deze foto van mij gemaakt. De immigranten in dit gebied, vrijwel allemaal Italianen, zijn hier met mooie beloften naartoe gehaald maar werden in de praktijk aan hun lot overgelaten. Dit hele gebied word door sommigen “Braziliaans Toscane” genoemd. Wat je er ook van vindt. De Italiaanse immigranten zonder een cent op zak hebben dit gebied geschapen. De familie onder deze boom heeft eerst een houten huis gebouwd.

Wijngoed van Miolo – Heel goede wijnen.

Ieder wijngoed die voor vol wil worden aangezien heeft een eigen “Chateau” kasteeltje als uithangbord voor haar wijnen. De meeste zijn lelijk maar voor de Brazilianen zijn ze indrukwekkend. Het wijngoed van Miolo, hierboven een foto, ziet er wel goed uit vind ik. Goede wijnen hebben ze zeer zeker. Persoonlijk prefereer ik de wijnen uit Chili en Argentinië, het is daar koeler hetgeen drogere (minder zoete) wijnen garandeert.

Zou toch zomaar Toscane kunnen zijn.

De route is toeristisch, zo ook hetgeen er te koop wordt aangeboden. Ik heb alleen wat “Home made” tomatenproducten gekocht. De rest, vooral te dure huisvlijt heb ik maar daar gelaten voor de toeristen. “Ben ik dan geen toerist?” vraag ik me nu af. Ik was een kijker, een potentiële toekomstig bewoner.

Allemaal tomatenconserven, de potjes die ik kocht zijn me bevallen.

Wel heb ik ruim kazen geproefd, er zat goed spul tussen. Helaas niet in Teresina te koop. Uiteraard heb ik me in zoveel mogelijk wijnhuizen ruim aan proeverijen gewaagd hetgeen een aardige compensatie was voor het geld dat ik voor deze dagtocht heb betaald. Gelukkig was de gids met auto schappelijk geprijsd dus hoefde ik niet zoveel wijn te drinken om uit de kosten te komen. 🙂 🙂

Winkeltje van wijnvaten.
Minder fraai kasteeltje maar wel goede wijnen.

Proost!

Saude!

Binnenkort een vervolg, er is meer.

Nieuwste artikelen

5 Comments

  1. Je mag wel wat meer foto’s met ons delen Dirk. Geeft een indruk van de omgeving. Lijkt mij een bijzonder mooie omgeving.

    1. Ik geloof dat ik me nu een beetje heb uitgesloofd. Maar je verzoek is wel ingewilligd. Meer foto’s. Ik denk nog twee afleveringen te kunnen maken. 🙂

      1. Ziet er prachtig uit Dirk. Zou mij daar wel vermaken denk ik. En ga jij er in de toekomst wonen?

  2. Ziet er leuk uit maat, ik kom ook als ik met pensioen kan. Duurt nog wel ff ?

    1. Hoi Martin,
      Ik zet alvast een paar mooie flessen wijn apart voor je.
      Dan kunnen ze op dronk komen. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up