Mijn rechtszaak tegen ITAÚ bank in Brazilië – Deel 6

Het is ondertussen alweer meer dan een jaar geleden dat ik deel 5 schreef en het is ruim twee jaar geleden dat ITAÚ bank mij verraste door mijn rekening courant eenzijdig te beëindigen. Reden genoeg om jullie bij te praten want de rechtsgang in dit land is ondoorgrondelijk voor mij. Natuurlijk heb ik vermoedens waarom zaken niet soepel en logisch verlopen. Het heeft vast te maken met cultuur, bureaucratie, macht, ego enzovoort. In elk geval van alles wat ik nooit had verwacht van een rechtsgang, een proces waarin je tracht je recht te halen. Dat is iets waar ieder persoon recht op heeft ongeacht wie of wat hij is en wie hij kent.

Beste vrienden

Poeh en Tijgetje zijn beste vrienden

Niet iedereen is als Poeh en Tijgetje. Zo ook binnen de rechtsgang moet ik tot mijn schade vaststellen. Het schijnt dat mijn dossier in het voorportaal, een soort van laatste rustplaats, in een stapel ligt. Elke werkdag van de rechter worden er dossiers afgewerkt. Maar mijn dossier is (nog) niet aan de beurt. Wellicht hanteert men het LIFO systeem (Last In, First Out) terwijl mijn dossier ergens middenin zwerft. Daarbij is het van belang te weten dat ik de rechter niet als vriend heb en verder ook vrijwel niet ken.

Respect

Respect voor een democratie die de scheiding der machten (trias politica) zoals bedoeld in de praktijk brengt heb ik zeker. Dit betekent dat de wetgevende, de uitvoerende en de rechtsprekende macht in een land bij verschillende instellingen moeten liggen. Dat zijn mooie woorden. Wat ik me afvraag is: Hoe efficiënt en transparant dit alles hier in Brazilië functioneert.

Ik ben niet blij

Niet blij

Waarom ik niet blij ben? Om heel veel. Maar het meest omdat het allemaal zo lang duurt en ik steeds dichter bij de waarheid kom.

Nadat mijn rekening courant was opgeheven sprak ik verschillende mensen, ook advocaten en studenten. Zelfs een docent rechten. Allemaal waren ze er van overtuigd dat ik een flinke schadevergoeding kon binnenslepen en wie ben ik om dat niet voor waar aan te nemen. Zo zijn we naar de rechter gestapt. Vanwege de materiële en morele schade die ik geleden had kon ik toch zeker wel R$ 35.000 eisen. En dat heb ik gedaan.

Een flinke som geld

Een flinke som geld

Anderhalf jaar geleden bood ITAÚ me R$ 2.000 hetgeen ik heb afgeslagen. Wat denkt de bank wel niet? Onlangs ontving ik een e-mail van de bank waarin ze me R$ 6.901 aanboden. Ik heb met mijn advocaat overlegd die me aanraadde om het aanbod te accepteren. Ik heb daar over nagedacht. 20% voor mijn advocaat eraf, dan blijft er voor mij R$ 5.520,80 over. Een schijntje vergeleken met de eis. Volgens mijn advocaat, jaja inzichten veranderen in de tijd, zou ik maximaal door de rechter R$ 3.000 toegewezen krijgen. R$ 2.000 voor de geleden schade + 1 maand premie ziektekostenverzekering. Beide opties waren voor mij onacceptabel.

Klanttevredenheid

Klanttevredenheid in het vaandel van ITAÚ

Toen ik bovenstaand item aantrof op een website van ITAÚ waarin ze klanttevredenheid als een van 6 speerpunten van hun beleid onder de aandacht brachten, gloorde er een sprankje hoop. Ik heb mijn advocaat een tegenvoorstel laten doen voor R$ 13.802,00 Mocht dit lukken dan kan ik er mee leven, zo niet dan wacht ik de uitspraak van de rechter af. En als het dan inderdaad aanzienlijk lager uitvalt krijgt mijn advocaat uiteindelijk ook bijna niets. Daar kan ik ook mee leven.

Nieuwste artikelen

6 Comments

  1. Wat ik begrepen is de hoogte van de claim bepalend voor het soort rechtszaak.
    Een kennis van mij die al een aantal claims tegen diverse bedrijven heeft gehad houdt het maximum bedrag van R$ 15.000,00 aan.

    1. Albert,

      Ik wacht af, wat kan ik anders? Mijn frustratie kan ik in mijn blog kwijt.
      Je hoort het t.z.t. hoe het is afgelopen.

      Dank voor je reactie,
      Dirk

  2. Wat een verhaal zeg. Braziliaanse banken zijn notoire klachtenverzamelaars.
    Sterkte en succes!

    1. Goedemiddag Bert,

      Ik hoop er het beste van. Nu is wachten het credo.

      Groet,
      Dirk

  3. Volhouden dan maar al voel je jezelf als een don quichotte.

    1. Teet,

      Ik ga gewoon door totdat er resultaat is dat me aanstaat.
      Het begint een deel van mijn leven te worden, zeg maar een hobby.

Laat een reactie achter op Thera Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up