Mijn rechtszaak tegen ITAÚ bank in Brazilië – Deel 3

Zitting 30 maart 2017

Dit keer was ik minder nerveus, de rechtszaal stelde de eerste keer al niet zoveel voor, het zou ook dit keer wel meevallen met de ernst van de dingen. Netjes op tijd werden we uitgenodigd om binnen te komen. De ruimte was groter dan de eerste keer. Er was een rechter in hemdsmouwen. Er bleven maar mensen binnenkomen. Vreemd! Maar och, wat wist ik van de rechtsgang in Brazilië.

In mijn dromen was het recht op mijn hand

Onverwacht bezoek en weer geen rechter

De rechter hoorde mijn advocaat en de tegenpartij, legde alles vast en printte een aantal kopieën. De rechter bleek echter geen rechter te zijn, dat zag ik op het geprinte document dat ik als eiser mede moest ondertekenen.

Er ging een kopie naar mijn advocaat, naar de tegenpartij, een bleef er bij de schrijver en er ging een kopie naar een toeschouwer? En toen waren de kopieën op. Ik veronderstelde dat mijn advocaat mij wel een kopie zou toesturen maar dat gebeurde, bleek later, niet.

Het was klaar, de rechter zou binnenkort een uitspraak doen. Iedereen verliet het zaaltje. De 10 extra personen bleken studenten te zijn die op uitnodiging van hun docent, mijn advocaat, de zitting bijwoonden. Ook hierover was ik niet van te voren op de hoogte gebracht. De tegenpartij bood me terloops een nieuwe bankrekening aan dewelke ik tot mijn spijt moest afwijzen. Stel je voor!

Ik vroeg aan mijn advocaat hoelang hij dacht dat het zou duren voordat de rechter uitspraak zou doen. Hij dacht ongeveer een maand, maximaal 2. Nou ja, daar kon ik nog wel op wachten. Mijn advocaat zou ook nog wel contact met de rechter opnemen. Weer zo’n vreemde uitspraak. Maar och, ik was een leek. Dat bleek ook die dag maar weer.

Een telefoontje van mijn advocaat op 19 april

Een verassing

Was alles qua rechtsgang, hier maar net zo imposant als het getoonde logo in de kop van deze episode. Zo’n logo pretendeert spierballen te tonen maar bij nader inzien is het altijd gebakken lucht.

Mijn advocaat belde mij op 19 april. Er was iets niet in de haak, mijn dossier was niet voorzien van het bewuste formulier waarvan ik geen kopie had gekregen en daarom niet naar de rechter gestuurd. Misschien kon ik er vaart achter zetten. Ik? Waarvoor had ik een advocaat. Ik, een 70 jarig slachtoffer van een louche bank die tot overmaat van ramp door al het gedoe ook nog last van zijn bloeddruk heeft gekregen. Ik stak mijn advocaat een bos veren in zijn r..t. Ik vertelde hem dat hij bekend was met de rechtsgang hier, dat hij de juiste mensen kende en veel meer invloed kon uitoefenen dan een gepensioneerde buitenlander die amper Portugees spreekt. Dus advocaat doe je werk en ik verwacht binnenkort een update over de stand van zaken.

De optimistische geluiden met betrekking tot het eitje van een rechtszaak, daar geloof ik ondertussen niet meer in.

Zouden er nog meer verassingen voor mij in het vat zitten?

Uit een Nederlandse krant

Geduld is een schone zaak voor advocaten in Brazilië

http://www.nporadio1.nl/buitenland/1074-bijna-iedereen-is-hier-advocaat

Nieuwste artikelen

2 Comments

  1. Pfffffff mijn bloeddruk stijgt al bij het lezen van jouw bericht. Jouw bloeddruk moet tot enorme hoogte zijn gestegen. Wat een verhaal zeg. Zou hier maar niet teveel van verwachten Dirk. ?

    1. Zo dadelijk voeg ik nog wat toe aan het derde artikel. 2017-04-21

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up