Korte vakantie aan zee, december 2016 (deel 2).

Vannacht heb ik als een marmot geslapen, vermoeid van de reis als ik was. In mijn slaap plannen smedend wat ik na het ontbijt zou gaan ondernemen. Na het ontbijt (in deel 3 voeg ik een foto van de ontbijtzaal toe) ben ik me gaan omkleden. Heb me ingesmeerd en ben in zwembroek, T-shirt en pet naar het strand gewandeld. Beetje geld mee om eten en drinken te kopen en mijn dag kon al niet meer stuk.

Een of ander optimistisch zaadje ontkiemt in het gebied tussen eb en vloed.

Als je er open voor staat is er genoeg te zien gedurende een strandwandeling, een zaadje dat ontkiemt en een roze schelp (die schelp heb ik opgeraapt en mee naar huis genomen). Ook plastic in alle soorten en maten en zelfs glasscherven. Als je bedenkt dat ditzelfde stukje strand een paar jaar geleden nog een beschermd natuurgebied was. Zeeschildpadden kwamen hier om hun eieren te leggen. Nu kennelijk niet meer (in deel 3 of 4 kom ik hier op terug). Waarom nu niet meer? Geen geld of geen interesse? Ik ben er niet uit maar dat de schildpadden hier nog steeds eieren komen leggen, daarvan ben ik overtuigd is.

Een schelp als een vlinder op het strand

Na een uurtje wandelen ben ik bij een soort van uitspanning op het strand, aangekomen. Op de kaart staat naast het regionale culinaire hoogstandje, krab, allerlei ander lekkers. Vandaag heb ik een visschotel besteld met wat rijst en zo erbij. Natuurlijk gaat er hier geen maaltijd voorbij zonder veel en ijskoud bier. Hieronder de krab.

Een schaal met een stuk of 3 à 4 gekookte krabben

Alleen in de poten zit wat vlees, in de scharen een beetje meer en van de kop blijven de meeste mensen af. Ik snap dat wel want kop en lijf zijn één en in het lijf zit poep. Haha

Een paar jongetjes met een paard deden hun best om een ritje langs het strand aan de man te brengen maar zoals gezegd, het was niet druk op het strand. Wel heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om er een paar plaatjes van te schieten.

Zelf zou ik een ritje op een paard langs het strand meer actief aanprijzen!

Dit begint er op te lijken.

Na verloop van tijd, in de loop van de middag begint het zowaar druk te worden op het strand. Vanmorgen niemand en nu kun je over de koppen lopen als je zevenmijlslaarzen hebt, tenminste.

 

Die namiddag ben ik op mijn gemak teruggelopen. Heb een dutje gedaan en voor het avondeten heb ik in het zwembad eerst nog even een paar baantjes getrokken om de alcohol uit mijn lichaam te verdrijven.

Tot morgen.

Nieuwste artikelen

2 Comments

  1. Wat fijn is het toch om blij te worden van een roze schelp of een optimistisch zaadje. Zo zijn wij allemaal onstaan isset niet? Optimistische zaadje – roze schelp et voila!

    Deze ‘verkooplui’ met de paarden, doen deze jongens dat uit eigen initiatief? Zijn die paarden van hun? Wat kost een ritje op een paard en zijn ‘oudere’ mannen met wat biertjes op ook hun doelgroep? Kunnen deze jongens rondkomen van dit werk? Met een zonnetje in je nek op het strand liggen lijkt me wel een prettige werkomgeving.

    Heb trouwens laatst nog Hidalgo gekeken met Donna. Ken je die film nog?

    Verder prachtige foto’s pa. Keep ‘m coming!

    Dikke kus van mij xx

    1. Oudere mannen vallen er af. Ik heb het dus ook niet geprobeerd.
      Hidalgo, is dat die film waar een man op paard een zandstorm probeert voor te blijven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up