Goede boom

Ik kon redelijk slootjespringen en in een boom klimmen.

Ik heb al eerder over mijn fiets geschreven. Het is mijn bedoeling dat ik er nu weer over schrijf. Ik was nooit goed in gymnastiek, ik kon wel redelijk slootjespringen en in een boom klimmen. In de winter schaatste ik voor mijn doen de eerste 100 meter met de besten mee maar veel verder kwam ik nooit. Ik droomde dat ik met beide handen op de rug rondjes schaatste, zonder schoenen met mijn geitenwollen sokken op mijn houten noren, net zoals mijn vader dat wel kon.

Pappa op houten Noren
Pappa op de houten Noren

Mijn vader was niet sportief en ik was dat wel. Ik droomde van een gespierd lichaam maar ook dat heb ik nooit voor elkaar gekregen. Rennen, dat kon ik als de beste en zelfs beter dan dat, vooral als er wat mee gewonnen kon worden. Zo kwam ik ooit (ca. 1960-61) in de krant.

Uit de krant geknipt
2 ronden? Echt niet! ‘T was er maar 1.

Van mijn opa Detmar kreeg ik mijn eerste fiets met klossen en elastieken banden op de trappers om mijn voeten op de pedalen te fixeren, de voorlopers van toeclips zou je ze kunnen noemen. Ik had en heb nog steeds coördinatieproblemen, rennen was recht vooruit maar de pedalen van de fiets moest je ronddraaien zodat de fiets recht vooruit kon. Daar moest ik aan wennen, daarvoor waren de elastieken. Ik heb dat overigens wel voor elkaar gekregen. Mijn fietsje van opa had geen versnelling, geen enkel kind in ons dorp had versnellingen op zijn fiets, als je ouders geld hadden kreeg je zo’n fiets misschien wel als je naar de middelbare school ging. Om mijn zus bij te houden als we samen naar school fietsten moest ik me uit de naad trappen, een licht verzet noemen ze dat tegenwoordig. Zonder dat ik het wist trainde ik volgens de richtlijnen van een aankomend wielrenner. Op souplesse.

Ik ben nu bijna 74 en fiets nog steeds. Hardlopen gaat nog wel maar niet zonder pijn aan mijn rechterknie. Geen nieuws overigens want mijn rechterknie speelt me parten sinds mijn auto-ongeluk op mijn 27e. Dus om in conditie te blijven rest me de fiets.

Leenfoto: Ongeveer zo zit ik op de fiets 🙂

Hoge snelheden bereik ik niet meer en als er een bult in het parcours zit verzuur ik snel. Ik haat dat van mezelf. Als ik een ritje fiets word ik regelmatig ingehaald door snotneuzen die ik nog wel een poepje zou willen laten ruiken maar dat lukt me niet. Laatst werd ik toen ik op een klein verzet een flinke helling aan het beklimmen was, voorbijgestoken door een oud vrouwtje op een wrak van een roestige fiets zonder versnellingen.

Omdat ik geen camera bij de hand had ben ik uitgeweken naar een leenfiets(plaatje).

Ik maakte mezelf wijs dat dat vrouwtje waarschijnlijk in de bloei van haar leven was want in de tropenzon verouder je snel zeggen ze. Daar kon ik even mee leven.

Nu train ik om de andere dag, ik probeer ergens tussen 6 uur en half zeven op de fiets te zitten zodat ik twee uurtjes kan fietsen en voordat het echt warm wordt weer thuis ben. Ik hoop weer net zo goed te worden als ik ooit was maar dat zit er helaas niet in wat ik redelijkerwijs behoor te beseffen. Vanaf 2013 houd ik een soort van log bij zodat ik weet wat ik wanneer op mijn fiets heb gedaan en heb meegemaakt.

DatumAfgelegdGemiddelde afstandGemiddelde snelheidDuurInfo
01-07-202038,55 km40,67 km21,4 km/uur1,8 uur2 x rondje Poty, Start 05:30

Mij gaat het voornamelijk om de afgelegde afstand per keer met het bijbehorende gemiddelde. Als ik terugkijk zie ik geen progressie maar word ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik ben op mijn retour, ik takel af.

Bucket list

Ik heb een “Bucket list”, bovenaan met stip op 1 staat een fietstocht door Europa van minimaal 1 jaar voor ik sterf. Nummer 2 op de lijst gaat over een laatste keer verhuizen naar Zuid-Frankrijk (Pyreneeën), noord Spanje (Baskenland) of Slovenië. Nummer 3 tot en met 100 moet ik nog invullen, hierover later misschien meer. Als ik fiets denk ik daarover na. De twee items blijven onveranderd op hun plek en de rest is nog steeds blanco.

Nieuwste artikelen

6 Comments

  1. Dat van je to do lijstje: nummer 2 verhuizen naar Frankrijk is een goed idee. Dan ben je alvast in Europa en ga je van hieruit een jaar fietsen door alle landen en kun je veel schrijven over je belevenissen op je fiets, misschien een boek waard en dan van de opbrengst leven als een God in Frankrijk.

    1. Blijven dromen, dat is de boodschap en de reden om door te gaan met leven.

  2. Dirk je bucket list is hoopvol. In die zin, gezellig zie wij je vaker! En zoals Riet zegt je kunt 2 zaken combineren. Wonen en fietsen in Europa. Ik zeg doen! En de wat betreft conditie en fietsen. Nooit de hoop opgeven. Blijven trainen en blijven geloven dat je een wat oudere man in een jong lichaam bent. En anders ga je weer hardlopen. Ooit heb je bewezen dat je het kon. Kortom er staan nog genoeg uitdagingen op je te wachten.

    1. Het zijn dromen Corrie, ze houden me op de been en doen me geloven in een toekomst.
      Ik blijf hopen dat onze reis in het voorjaar van 2021 doorgaat maar zonder vaccin gaan we beslist niet.

  3. Goede prestatie geleverd in Rhenen met een super voorsprong naar de finisch!! Dat het nu wat minder wordt is logisch maar blijf in beweging.
    Wellicht een verhuizing naar Frankrijk super idee dan kunnen we wellicht nog eens samen naar blusvliegtuigen kijken zoals jaren geleden op vakantie.
    Blijf gezond,
    Jezus

    1. Bedankt voor je reactie Teet.
      Ik probeer me door de quarantaine heen te dromen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up