En toen was mijn ATB er niet meer

1 juli, een dag van niks (meer).

Vorig jaar, 2018, heb ik maar 9 keer een rit op mijn ATB gemaakt. Dat jaar was er steeds weer aanleiding om het fietsen uit te stellen. De laatste rit was eind juni / begin juli. Onvoorstelbaar dat ik mijn fysieke conditie zo heb verwaarloosd.

Afgelopen maandag, 1 juli, kondigde ik aan dat ik eens zou gaan kijken hoe mijn fiets erbij stond. Mijn fiets staat namelijk in een stalling onder een water en wind doorlatend afdak. Ik betaal daar 50 R$/maand voor. Het was een hele stap omdat ik bang was dat de staat van de fiets me zou tegenvallen. Een jaar had ik niet naar haar omgekeken. Een hete periode met veel stof en een natte periode met stortregens had mijn ATB te verduren gehad en dat is niet niks. Ik was die dag vastbesloten, hetgeen je best als uitzonderlijk en uniek mag karakteriseren want ik ben min of meer een beetje autist. Ik ben oud genoeg om dat te onderkennen, het zit in de familie.

Ik had me al verzekerd van hulp, iemand met een pick-up, wilde me desgevraagd met mijn fiets naar de fietsenwinkel brengen. Dit omdat ik vrijwel zeker wist dat het een en ander vastgeroest zou zijn.

Toen ik de stalling binnenliep zag ik mijn fiets niet. Iets meer dan een week geleden had de eigenaar van de stalling, waar mijn fiets gezekerd geparkeerd stond, de helft verhuurd. Misschien stond mijn fiets in de weg en hadden ze hem verplaatst. Ik vermoedde dat dit niet het geval zou zijn maar je weet maar nooit. Zodoende ben ik met deze en gene die daar op dat moment aanwezig waren, in gesprek gegaan. Dat leverde me weinig op, niemand wist iets. Toen de huurder van de helft verscheen beloofde hij dat hij zich in de kwestie zou verdiepen om me later op de dag nader te informeren.

Een paar uur later kwam de eigenaar van de stalling met zijn auto (ook een pick-up) het terrein oprijden in de bak lag mijn fiets. Dat was een goed moment totdat ik de fiets uit de bak tilde en ik me realiseerde dat er het een en ander aan ontbrak. Ik dacht niet aan inventariseren van de schade, dat zou de technicus bij Giro Radical beter later samen met mij doen. Ik wilde zo snel mogelijk met de fiets weg uit de stalling. Een enkele blik was genoeg voor mij om nu al te weten dat het een lange lijst zou worden met een dito hoog prijskaartje.

Bij de dokter (Giro Radical – Mijn fietsspecialist)

Na kort overleg met de eigenaar van de stalling besloten we dat hij mij en mijn fiets naar Giro Radical zou brengen. Daar was ik oprecht blij mee, zo konden we onderweg wat praten en een plan uitwerken. Een ding wist ik zeker, de rekening zou niet ten koste van mijn banktegoed gaan.

Bij Giro Radical sprak ik met de eigenaar en met de technicus. De deal was dat de fiets goed zou worden nagekeken en dat er alles aan zou worden gedaan om haar weer in topconditie aan mij over te dragen. Drie juli, in de loop van de dag kon ik mijn fiets ophalen. Dat was verrassend snel en ik was daar blij mee.

Toen ik mijn fiets ging ophalen en zag hoe de technici bij Giro Radical er weer een bijna nieuwe fiets van hadden gemaakt realiseerde ik me dat ik er een gratis grote beurt bij had gekregen. Degene die in mijn ogen verantwoordelijk was zou de nota gepresenteerd krijgen.

Spreekt voor zich hoop ik.

Beloftes worden ontkend, het touwtrekken is begonnen

De twee bidons van R$ 90,97 per stuk, die waren toch niet ontvreemd? Dat was de opmaat die leidde tot een totale ontkenning van aansprakelijkheid door de onderhuurder. Volgens hem had ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om hem een poot uit te trekken. Ergens had hij gelijk maar ik wilde genoegdoening. De kabel waarmee de fiets verankerd was aan een pilaar in de stalling, die ontbreekt in de nota. Als ik ook een nieuwe kabel had aangeschaft was ik aan de totaalprijs van beide bidons te kort gekomen.

Zo ging het nog een tijdje door en ik kreeg er spijt van dat ik niet in eerste instantie aangifte van diefstal bij de politie had gedaan. Ik was weer eens door goed vertrouwen teleurgesteld in mannen met mooie praatjes. Toen ik echter de onderhuurder voorstelde om alsnog naar de politie te gaan en daar tevens de naam Filipe te laten vallen als dader van de diefstal, toen bond de man in en beloofde me R$500 in maandelijkse termijnen van R$100 te betalen. De eigenaar van de stalling zou er een bedrag van R$250 aan toevoegen. Ik kon daar wel mee leven en ben akkoord gegaan. Voor alle duidelijkheid, ik had de nota bij de rijwielhandel zelf natuurlijk al wel betaald.

Van de initiële vriendelijkheid van de onderhuurder en zijn kompanen was ondertussen niet veel meer over. In hun ogen waren zij de slachtoffers terwijl het mijn fiets was die gestolen was en ontmanteld werd teruggevonden. Toen de eerste termijn betaald zou worden gaf de onderhuurder niet thuis!

Ik nam me voor om bij mijn advocaat mijn oor te luisteren te leggen om te vernemen hoe een en ander juridisch in elkaar steekt.

Aansprakelijkheid

Mijn advocaat was heel duidelijk omtrent de aansprakelijkheid. De eigenaar van de stalling is altijd verantwoordelijk en dus aansprakelijk. Voor mij was dat een reden om een en ander nog eens goed te overdenken. Gedurende de twee jaar dat ik van de stalling gebruik maakte is er niets voorgevallen, mijn fiets stond daar veilig. Voor mij persoonlijk is de dief die werkte als autowasser voor de onderhuurder schuldig aan verduistering van mijn fiets en de onderhuurder zelf aansprakelijk. Via rechtszaak zou ik de eigenaar van de stalling gevoelsmatig straffen voor iets waar hij part noch deel aan had.

Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om met de eigenaar van de stalling te praten. Wij zijn er samen uitgekomen, zodra hij de huur van de stalling ontvangt zal hij mij betalen. Hij gaat daarna tevens de huur opzeggen van de stalling zodat de, in mijn ogen, verantwoordelijke voldoende gestraft wordt.

Aangifte

Ik heb er een paar vijanden bijgekregen en als de deal mislukt ga ik alsnog naar de politie en laat mijn advocaat een rechtszaak voorbereiden. Om aangifte te doen heb ik een aankoopnota van de fiets nodig en die had ik niet bewaard. Gelukkig kreeg ik de nota’s gisteren door Giro Radical toegestuurd.

Zou ook dit verhaal een staartje krijgen? Of loopt het met een sisser af? Ik hou je op de hoogte.

Nieuwste artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up