Een weekje vakantie in Buenos Aires – Deel 5

Het is 5 maart en ik ga op zoek naar Evita

Vandaag ga ik op zoek naar Evita. Deels stond ik eergisteren al bijna oog in oog met haar toen ik bij Casa Rosada was. In mijn fantasie zag ik haar daar op het balkon naast Péron staan. De beelden uit de film “Evita” beheersten voor even mijn actuele beleving.

Ik realiseer me opeens dat een verblijf in de hoofdstad van Argentinië je ongemerkt confronteert met Evita (Eva Duarte). Je ontkomt er niet aan. Haar nagedachtenis wordt levend gehouden. De mensen hier houden nog steeds van haar. Voor veel Argentijnen heeft ze de status van een heilige. Evita is slechts 33 jaar oud geworden. Van die 33 jaar stond ze 6 jaar naast haar man Juan Péron. Het waren woelige tijden en er heerste veel armoede en ongelijkheid tussen man en vrouw in Argentinië. Evita heeft zich ingezet voor vrouwenrechten, betere gezondheidszorg en onderwijs. Op enig moment was ze de machtigste vrouw in Argentinië, misschien zelf machtiger dan haar man hetgeen de militairen goed dwars zat.

Ondertussen ben ik er al bijna. De begraafplaats “La Recoleta” is vandaag mijn doel. De taxi heeft me zojuist vlak voor “La Biela” afgezet.

Restaurant/Uitspanning “La Biela” kijkt uit over het park met daarachter de begraafplaats

Vlakbij La Biela staat een gigant van een boom, een Ficus Macrophylla met takken als boomstammen die zich rondom over tientallen meters horizontaal uitstrekken. Vlak voor me wordt zo’n tak met moeite door Atlas hooggehouden. Ernaast zit een oude man op een bankje gitaar te spelen. Dit alles zou ik zo graag intenser willen meebeleven maar daarvoor gun ik me nu niet de tijd. Ik moet zeker nog eens tereug naar deze stad die nu al zo’n diepe indruk op me heeft gemaakt.

De kerk, de begraafplaats en de marktkraampjes

Aan de overkant van een uitloper van het park zie ik een kerk waarnaast ik de begraafplaats La Recoleta vermoed. Tussen de boom met de gitarist en de kerk ligt een behoorlijk stuk gras waar een markt is opgesteld. Een markt met kraampjes waar allerlei kunstzinnigs ligt uitgestald. Ik verdenk de markt ervan permanent te zijn met als enig doel de toerist rotzooi aan te smeren. Ik ben er langs gelopen maar er lag daar niets van mijn gading voor een prijs die ik er niet voor overhad.

Basílica de Nuestra Señora del Pilar

Op de foto’s hierboven zie je een aantal afbeeldingen van de “Basílica de Nuestra Señora de Pilar”, gezien vanuit La Biela. De foto rechtsonder is historisch, langs de laan naar de kerk (basiliek) stonden rijen bomen die er nu helaas niet meer staan. Tegen een stralend blauwe hemel steekt de spierwit geschilderde Basiliek fraai af. De kerk annex klooster is deels museum en is ook nog als zodanig in gebruik. Om het museum-deel van het klooster te bezoeken werd entree geheven, dit om te voorkomen dat de katholieke kerk armlastig wordt. Ik heb met tegenzin voor mijn kaartje betaald. Gelijk met mij was er ook een man uit Arizona in het kloostermuseum, we hebben de gelegenheid aangegrepen om meningen uit te wisselen over wat we zagen en hoe we daar over dachten. Als een van ons beiden in ons leven net zoveel schandalen en moorden op ons conto zou hebben als de RK Kerk dan zouden we nu vast zitten en tot minstens 10 x levenslang zijn veroordeeld.

In de basiliek trof ik een wel heel bijzondere Jezus figuur aan. Ik vraag me af wat de gedachte achter deze manier van afbeelden is geweest. Ik voor mij zie veel overeenkomsten met De Denker van Rodin. In een volgende aflevering vertel ik meer over de begraafplaats en de markt. Voor nu nog wat plaatjes van de basiliek hieronder.

Nieuwste artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up