Een kleine week vakantie in Buenos Aires – Deel 1

Dit is het eerste deel van mijn verhaal over Argentinië en met name over Buenos Aires. Ik was daar een week en ik had eigenlijk eergisteren al willen publiceren maar ik kreeg het met Adobe aan de stok.

Wat was er aan de hand? Omdat ik mijn foto’s voor de vuist weg schiet en ze thuis op de PC nog eens goed bekijk maak ik gebruik van programmatuur van Adobe. Ik voer eventueel kleine correcties uit, zet soms een en ander beter in perspectief, maak uitsneden en zo meer zodat ik een maximum aan toonbare plaatjes overhoud. Mijn abonnement voor de programmatuur liep tot eind februari zodat ik dit moest verlengen. Na veel vijven en zessen is me dat eindelijk vandaag gelukt. Stel je eens voor, een helpdesk waar ze alleen Portugees en een paar woorden Engels spreken. Die lui lullen je de oren van de kop maar erg effectief in het helpen zijn ze niet. Gelukkig werkt nu alles weer naar behoren.

Vliegveld Teresina, klein en niet fijn (c) Ricardo630

Op 2 maart, om 04:00 uur vloog ik met GOL vanuit Teresina naar Fortaleza. Vervelend was wel dat ik drie uur voordien op het vliegveld moest zijn, waarom? Dat is me tot op dit moment niet duidelijk. Je begrijpt dat ik de nacht van 1 op 2 maart niet heb geslapen. In feite was ik al moe voordat ik een stap richting het eerste vliegtuig had gezet. Om 05:00 uur aankomst in Fortaleza alwaar ik moest overstappen in weer een toestel van GOL die om 05:30 naar São Paulo vertrok.

International Airport in Fortaleza, Brazil. (c) ME/Portal da Copa

Aankomst in São Paulo (vliegveld Guarulhos) 09:10. Hier voor de laatste keer overstappen, op weer een GOL toestel dat me uiteindelijk naar Buenos Aires zou brengen.

São Paulo–Guarulhos International Airport Data:04/2014 (c) Delfim Martins

Maar eerst de grensformaliteiten – Brazilië uit. Brazilianen in de ene rij en alle anderen in de rij buitenlanders. Ik moest mijn paspoort tonen, daarna werd er een foto van mijn gezicht genomen en ook een afdruk van mijn rechter duim. Ik kreeg een stempel in mijn paspoort (zie hieronder) en mocht doorlopen. Kun jij het handschrift ontcijferen?

Stempel Brazilië uit.

Vertrek uit São Paulo 11:50 en aankomst in Argentinië op vliegveld Ezeiza om 14:55 uur. Voor de afwisseling hieronder een plaatje van de binnenkant van de vlieghaven Ezeiza op ca. 30 kilometer van Buenos Aires.

Interior del aeropuerto internacional Ezeiza de Buenos Aires (c) Martin St-Amant

Het is bijzonder om te zien dat mensen zo gauw ze in de lucht vliegen, moeten plassen of erger. Voorafgaand aan de vlucht plassen ze van de stress uren niet. Eenmaal in de lucht vormt zich al rap een file zeikerds voor de kleine toiletten. Eenmaal uit het vliegtuig geschiedt het wonder, de drang verdwijnt als sneeuw voor de zon en iedereen begeeft zich ontlast naar hun volgende doel.

De zon schijnt boven de wolken, doet ie dat eigenlijk niet altijd, mooi weer hierboven. Ik verheug me op een goed maal vanavond. We vliegen nu boven Uruguay denk ik. Iedereen kreeg een papiertje van de stewardess, een douaneverklaring waarin je kunt aangeven of je smokkelaar bent of niet en of dat je iets vreemds vervoert zoals een kat of gedroogde bessen. Ik heb mijn telefoon opgegeven en de gedroogde cranberry’s waarvan ik er elke ochtend medicinaal een handjevol nuttig.

De passagier rechts naast me is de Roodborst (in het Portugees) van Jo Nesbo aan het lezen. We zijn er! Koffer ophalen en weer door de douane. Eenzelfde ritueel, ik had voor de rij van niets aan te geven gekozen. De douanier vroeg me niet naar het formulier dus heb ik het maar in de zak laten zitten want hoe leg ik dat van die cranberry’s uit in het Spaans? Weer een duim-afdruk en een foto en ook weer een stempel in mijn paspoort.

Rechts aankomst, links vertrek terwijl ik 90 dagen had mogen blijven

Bij de uitgang stond iemand met een bord voor de buik met mijn naam erop, hij zorgde ervoor dat ik netjes bij mijn hotel in het centrum van Buenos Aires zou worden afgeleverd. De chauffeur, jong en goed van de tongriem gesneden kletste me de oren van het hoofd. Ondanks dat ik qua Spaans ongeletterd ben pikte ik toch zo af en toe wat van de spraakwaterval op. Voor ik het wist stond ik voor het hotel. Ik was niet blij met de kamer maar die heb ik probleemloos kunnen omwisselen voor een acceptable kamer. Daarna geld gewisseld. 1000 R$ tegen een koers van 9.7 leverde 9,700 Pesos op (ca. 207 Euro). Veel geld voor weinig dus. Dat is wel even wennen. Alles lijkt opeens zo duur!

Hotel lijkt mooier dan het werkelijk is

Dag 2 staat in de steigers, die kun je voor het weekend verwachten. Dit keer met eigen foto’s en meer van de binnenkant van het hotel.

De foto in de header, daar sta ik voor Casa Rosada (te vergelijken met The White House). Op het balkon achter mij stond Evita ooit.

Nieuwste artikelen

2 Comments

  1. Leuk stukje pa, waren het grote vliegtuigen zoals boeing toestellen? Of was je blij dat je aan de grond stond na de vlucht 😜.
    Volgende keer wil ik ook de binnenkant van het hotel wel zien, erg benieuwd naar Esmeralda.

    1. Dank je Julius.
      Ik denk dat ongeveer dezelfde toestellen waren als waar onder andere Ryan Air mee vliegt. Nee ik heb me geen zorgen gemaakt, als je valt ben je dood en dan is het klaar.
      Je mist alleen de binnenkant van de kamer op de 9e. Ik stuur je de foto’s.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up